Home | Nieuws | Recepten | Onze genealogie | Links | Contact
 

Reisverslag zomervakantie 2012 Afdrukken
Geschreven door Rinus van der Craats   
Sunday 12 August 2012

Maandag 9 juli 2012. Vandaag is de eerste vakantiedag. Om kwart over zeven komt Marianne onze kamer op en worden we wakker. Vandaag is het de vertrekdag. om kwart voor acht zijn Ronald en Rhodé er al om het huis van ons over te nemen. Zij zorgen in ieder geval de komen twee tot drie weken, totdat Mariane en Peter ook weer terug zijn, voor de katten en de vissen. Wij brengen de laatste dingen naar de caraven, terwijl Peter en Marianne de 'JURK' (= Peugeot 107) inpakken. Zij gaan ook op vakantie en hebben besloten de eerste dagen met ons mee te rijden. Marianne was twee weken geleden met een vriendin een weekje naar Frankrijk geweest en had toen twee nachtjes gekampeerd op een typisch franse camping ongeveer 8 km van Lille vandaan. Dat was ook wel wat voor ons besloot ze, dus op naar die camping bij Lille. Toen we na een uur of vier rijden daar aankwamen werden we uiterst vriendelijk geholpen door de eigenaresse. We waren heel welkom, plek zat maar de stroom dat was wel een probleem. Gelukkig zijn we zo flexibel als wat, dus de koelkast op gas en voor de rest zien we het wel. Morgen trekken we toch weer verder. Nadat we de pootjes hebben uitgedraaid drinken we een kop thee en koffie en gaan we naar de Decathlon Campus in Lille. Volgens Marianne is dit één van de grootste Decathlons. Na daar wat inkopen te hebben gedaan gaan we door naar de binnenstad van Lille. Nu ben ik al vele malen langs Lille gereden onderweg naar onze vakantiebestemming en weer terug naar huis, maar Lille in, nee dat hadden we nog nooit gedaan. Beste dom, want Lille is best een heel leuke stad, met vooral veel leuke terrasjes. Bij de Orange shop koop ik een franse sim kaart met beltegoed om in frankrijk goedkoper te kunnen Internetten. Ik zal daar later nog wel een review over schrijven want dat schijnt echt de moeite waard te zijn en als dat klopt, dan wel ik dat wel delen. We wandelen nog wat door de stad, eten een ijsje op een terrasje en doen onderweg naar de camping nog de hoognodige boodschappen. Om half acht beginnen we voor de caravan met het apperatief en daarna het eten. tegen half tien begint het af te koelen. Ook hier is het nog niet echt zomer. Binnen wordt er nog een spelletje gespeeld en nu, na elf uur is het donder en zit ik vanwege het gebrek aan elektriciteit met een kaarsje dit verhaaltje te typen. Over romantiek gesproken! Morgen vroeg weer op en kijken of we nog eens 350 km naar het zuiden kunnen geraken. Ik ga het kaarsje uitblazen. Welterusten!

Dinsdag 10 juli 2012. Om kwart voor acht zijn we wakker. vandaag trekken we een stuk door. Als we de koffie op hebben en Marianne en Peter de tent weer hebben ingevouwen, gaan we eerst brood en croissants halen voor onderweg. Marianne en Peter moeten nog even tanken, we rijden achter hen aan. Dat duurt tot de eerste rotonde en dan zijn we ze kwijt. We vinden ze ook niet meer terug. Met een Whatsappje laten we weten dat we terug zijn gereden naar de winkel en dat we daar op hen wachten. Uiteindelijk is het na tien uur wanneer we de reis echt beginnen. We hebben 380 km voor de boeg. De bestemming voor vandaag is een camping bij Lorris in de Loiret. Wij hebben in die buurt jaren geleden vaak vertoeft. Bij Parijs zit het muurvast. We verliezen daar veel tijd. Uiteindelijk komen we om half vier op de camping aan. 14 jaar geleden stonden we hier ook. Dat was tijden het WK van 1998 toen Frankrijk kampioen werd en Nederland de troostfinale speelde. We zagen deze wedstrijden bij de campingeigenaar in de woonkamer. Er is hier veel veranderd. Het toenmalige woonhuis staat leeg, er is een nieuw huis gebouwd naast de camping die de boer met een grijns zijn bejaardenwoning noemt. Ze blijven een tijd praten en ondertussen zet ik de caravan al weer op zijn plek. Op onze vraag of we ons even moeten inschrijven zegt de eigenaresse: "Nee, dat is niet nodig. Ik denk dat ik jullie gegevens nog wel heb." Ik kan het me haast niet voorstellen na 14 jaar, maar goed. Later, 's avonds als we met elkaar bij de visvijver staan bewijst ze ons dat haar administratie echt op orde is. We hangen de middag wat rond de caravan. Peter is helemaal in zijn sas, een kleine visvijver en één van 2 ha waar hij mag vissen wat hij wil. We zien hem alleen met het eten terug en voor de rest zit hij aan de waterkant. Tegen half elf koelt het af en gaan Greet en ik naar binnen. Ook even tijd voor onszelf. De weersverwachting is niet bijster goed. Nederlands weer zullen we maar zeggen, maar het reizen zijn we wel even zat, dus we besluiten hier een paar dagen te blijven. Er is hier aan de Loire zat te doen en later kijken we wel hoe het weer zich gaat ontwikkelen. Uiteindelijk gaan we naar de zon, hoe het ook verkeert. Als het tourjournaal is afgelopen treedt voor ons de nacht in.

Woensdag 11 juli 2012. De hanen op het erf doen goed hun best. Al vroeg hoor je hen roepen en het is heerlijk om je dan nog eens om te draaien. Het is immers vakantie. Niks moet, alles mag. Tegen acht uur ga ik mijn bed uit en maak een eerste kop koffie. Dat laatste ritueel herhaalt zich nog een paar keer eer we goed op gang zijn. We gaan in de loop van de morgen naar Lorris, halen daar brood en tanken de auto af. Terug op de camping brunchen we op ons gemak. Marianne en Peter vetrekken richting de Decathlon van Montargis om een werphengel te kopen. Wij genieten van onze rust. Tussen de wolken door schijnt het zonnetje en uit de wind is het lekker. Het lukt me om tot twee uur 's middags niets te doen. Ik ben trots op mezelf. We hadden het idee opgevatvanavond de BBQ aan te steken en daarom rijden we naar Gien om vlees in te slaan. Dat had natuurlijk ook wel dichterbij gekund, maar dan zijn we er ook even uit. Als we weer terug zijn, zijn de kinderen ook al weer terug. We drinken een glaasje en Peter, Peter vist. Als de BBQ aan gaat begint het iets te spetteren. Dankzij de europese buienrader met de naar 'Rainydays' zien we dat het bij spetters zal blijven, terwijl ten noorden en ten zuiden van ons het nodige water valt. Mazzel dus. Behalve een spannende tour etappe en teluisteren naar de gedrevenheid van de 81 jarige Dries van Agt die ervan baalt dat hij niet meer een berg op kan fietsen, heeft deze woensdag weinig te melden. Ik ga slapen

Donderdag 12 juli 2012. Vandaag gaan we naar Chateau de Chambord bij Blois aan de Loire. image Terwijl Peter en Marianne brood halen zit ik nog even lekker met een kop koffie in de zon. Na het ontbijt vertekken we. het is ruim anderhalf uur rijen, maarde reis doet er ook toe. De omgeving is hier mooi en onderweg zien we aan aantal van de vele kastelen die de Loirestreek rijk is. We zijn lang geleden al eerder in dit Chateau met rijke historie geweest. Marianne kon zich erniets van herinneren. Voor € 9,50 koop je een kaartje en jongere onder de 25 die inwoner zijn van de EU mogen gratis naar binnen. In het Chateau was een expositie van de kunstenaar Paul Rebeyrolle, die op een bijzondere manier schilderijen maakt waarin verschillende grondstoffen zijn verwerkt. Sommige zijn luguber, andere intrigerend. Bijzonder knap hoe hij de essentie van wat hij in zijn hoofd heeft op het doek krijgt. Tegen vijf uur zijn we weer thuis. We kijken het staartje van de touretappe, drinken een glas en gaan eten maken. Inmiddels is het gaan regenen. Niet hard, maar het miezert constant. Voor morgen wordt slecht weer afegegeven. We maken er dus maar een reisdag van en gaan morgen maar een paar honderd kilometer naar het zuiden. Ondertussen wil ik mijn korte broek wel eens aan en genieten van de zon. we zitten al vroeg in de caravan en gaan op tijd naar bed.

Vrijdag 13 juli 2012. Het heeft de hele nacht stevig geregend. Om een uur of zeven wordt het droog. Om half negen gaan Greet en Marianne brood halen. In de tussentijd maakt Peter de tent en ik de caravan reisklaar. Door de wind die stevig waait is alles in de kortste keer droog wat natuurlijk een meevaller is. Op het moment dat we de camping af rijden begint het weer te regenen. We gaan naar het zuiden en spreken af dat we pas stoppen als het droog is en de temperatuur minstens de 20 graden raakt. Bij Gannat, ongeveer 300 km veder, wil het navigatiesysteem ons de A71 richting Clermont Ferrand op loodsen. We besluiten deze aanwijzing te negeren en rijden door in de richting van weetikveel. We dalen een stuk en steigen daarna weer een behoorlijk stuk met een steigingspercentage van 8%. Met de Renault zouden Greet en ik in de stress zijn geschoten, maar met de Volvo heb je eigenlijk nauwelijks in de gaten dat het zo steigt. Wat is het toch een fijne auto en wat zoemt hij toch lekker met zijn 3400000 km op de teller. We naderen het stadje Ébruil waar een camping municipal staat aangegeven. Het is droog, de thermometer op het dashboard wijst 20 graden aan, dus.............. Het is 14.00 uur en we zetten de caravan op een stukje van pakweg 300 m2 aan de rivier de la La Sioule. Als alles op zijn plek staat gaan Greet en ik even het stadje in om bij het Office du Tourisme wat informatie over de omgeving op te snorren. Er blijkt hier voldoende te zien te zijn. De weersverwachting is voor morgen en overmorgen redelijk en daarna goed, dus we hebben een plekje voor een paar dagen. 'S avonds valt er nog een hoosbui waardoor Marianne haar leesboek en wat spelletjes nat worden. Maar ja, dat hoort ook bij kamperen. We kijken 's avonds nog wat TV en we gaan de nacht in met de verwachting nu niet al vroeg door hanen te worden gewekt.

Zaterdag 14 juli 2012. Als ik om 7 uur wakker wordt is het nog bewolkt, maar als ik tegen 8 uur gedoucht en wel met een kop koffie buiten ga zitten zijn er open plekken in de lucht en geniet ik van de zon. Al snel komen Marianne en Greet er bij zitten. Dit is toch wat je wilt, niet? Als de bakker de camping op is geweest en we een baquette naar binnen hebben gewerkt gaan we naar de markt van Gannat. Toen we daar aankwamen herinnerden wij ons dat we hier al eerder waren, het is een klein marktje. We besloten daarom om ook nog even naar Riom te gaan. Deze stad riep bij ons geen associaties op, terwijl we het gevoel hadden dat we hem toch zouden moeten kennen. Maar ja, het valt me op dat dit de laatste tijd steeds vaker gebeurt. Het kan natuurlijk door de leeftijd komen, maar ik zelf denk dat het komt omdat we al zoveel hebben gezien. Je kunt dit niet allemaal onthouden. In Riom is een grote(re) markt. Wel leuk. We drinken een koffie op een terrasje en doen daarna nog wat inkopen. De BBQ moet vanavond immers ook branden. Als we weer terug zijn op de camping relaxen we lekker. we drinken een kopje koffie, kijken de aankomst van de touretappe, drinken een wijntje en ik schrijf dit verhaal terwijl Peter een eindje met de JURK aan het rijden is (hij verveelt zich) en Greet en Marianne een eindje langs de rivier wandelen. Straks gaat de BBQ aan en tegen de tijd dat het donker gaat worden zullen we naar het stadje lopen, waar aan de oever van La Sioule met vuurwerk de franse revolutie zal worden herdacht.

Zondag 15 juli 2012. Gisterenavond is het laat geworden. We waren tegen twaalven thuis. De avondetappe begint op BVN altijd wat later, dus maar even daar naar toe geschakeld. Tegen half één volg ik Greet die al eerder naar bed was gegaan. Ondanks het late gaan slapen ben ik vanmorgen op tijd weer wakker. Ik maak koffie en ga lekker bij de rivier zitten. Bij het tweede bakkie koffie schrijf ik een stukje voor het weblog over goedkoop mobiel internet in Frankrijk. Greet, Peter en Marianne schuiven later aan en als de bakker is geweest gaan we aan iets wat je een brunch zou kunnen noemen. Het weer is lekker, wel nu en dan bewolkt maar we laten ons niet kisten. Nadat de brunch op is stappen we in de auto om de Gorges de la Sioule te bekijken. Deze gorges zijn niet spectaculair, maar leiden ons wel een heel stuk stroomopwaarts. Stel we hadden een kano bij ons gehad, hadden we die zo het water in kunnen kieperen en hem er bij de camping na 15 km weer uit kunnen halen. Maar ja, we hebben geen kano bij ons. Het opblaasding, van overigens goede stevige kwaliteit, ligt thuis in de schuur. Die gaat niet meer mee sinds we denken dat we zonder kinderen op vakantie gaan :-):-). Op enig moment rijden we naar boven in de richting van de chateau ruïne Rocher, die vanaf hoogte uitkijkt over de krioelende La Sioule. We wandelen daar wat en bekijken de ruïne. Zeker de moeite waard. Het plekje bij die ruïne was typisch zo'n plekje waar je met een camper zou zijn blijven staan. Taggen op Foursquare dus, kan ik het in ieder geval terug vinden als de tijd er rijp voor is. Via de D99 rijden we kruip door sluip door terug naar Ébreuil. Aan het eind van de middag doen we ons vaste ritueel. 'S avonds valt er nog wat regen en wordt er tv gekeken. Ik val al vroeg in slaap, wordt nog wel even wakker maar niet van harte.

Maandag 16 juli 2012. We worden wakker bij een strak blauwe lucht. De koffie wordt in het zonnetje gedronken. Als de bakker een pain de campagne heeft afgeleverd, ontbijten we en gaan Marianne en Peter naar Clermont Ferrand. Wij besluiten te gaan fietsen. Greet heeft haar E-bike bij zich, ik de van Ronald geleende racefiets. De omgeving is behoorlijk glooiend, en gisteren hebben we tijdens onze rit langs de gorges al gezien dat het hier en daar behoorlijk stijgt en daalt. Greet zegt: 'Niet te ver hoor, eerst even zien hoe het gaat'. We rijden van de camping naar het stadje en gaan de brug over de La Sioule over. Daarna meteen rechtsaf de D50 op. Ter orientatie had ik een blad uit een oud Michelin wegenboek gescheurd. Ik heb altijd 2 oude versies als scheurvariant op het reservewiel liggen. zomer en winter :-). Op de kaart stijgt het vlak voor St Quintin sur Sioule twee streepjes. Dat is behoorlijk. Terwijl ik zwetend en ploeterend op de racefiets naar boven klim, komt Greet mij glimlachend en bellend voorbij fietsen op haar elektrische damesfiets. Ik ben blij dat er niemand in de buurt is, want dan sta je echt voor lul. Zo zal het deze fietstocht vaker vergaan. Gelukkig durft ze niet zo hard naar beneden, dus ik haal haar ook wel weer in en rij haar dan lachend weer voorbij. Wat een theater, maar ook wat een heerlijke fietstocht bij 24 graden. Wanneer we via de D99, ons bekend van gisteren, weer in St Quintin terugkomen is het reeds lunch tijd geworden. We stoppen bij het enige restaurant dat het dorp rijk is en zetten daar onze fietsen tegen het muurtje. Op het terras en in de zon wordt ons voor € 12,-- een prima menu du jour geserveerd. Vin et café compris. Anderhalf uur later fietsen we terug richting Ébreuil. Op de camping zijn een paar jeugdkampen gearriveerd. Meestal zijn die franse kampen redelijk rustig, maar we gaan het vannacht merken. De middag verblijven we lekker in het zonnetje op onze riante plek aan het water. Heerlijk :-). Aangezien we tussen de middag een prima maaltijd hebben genoten besluiten we het vanavond simpel te houden. We fietsen nog even het stadje in om brood, uien en bouillon te halen, zodat we vanavond uiensoep op tafel kunnen zetten. Tegen 22.00 uur gaan we naar binnen. We komen in de schaduw te zitten en dan koelt het toch wat af.

Dinsdag 17 juli 2012. Het is zomer als we opstaan. Marianne was een beetje gespannen omdat vandaag bekend zou worden of ze ingeloot zou worden voor de door haar gewenste studie aan de HvA. Gelukkig had ze al vroeg een mailtje van DUO, de uitvoeringsinstantie, waarin stond dat ze was ingeloot. Goed nieuws en een stuk spanning minder. We doen deze morgen rustig aan, ontbijten aan de rand van de Sioule en tegen 11 uur gaan Peter en ik samen een wandeling maken. Eerder deze week had ik een wandelroute meeggenomen bij het Office du Tourisme. Deze wandeling heet Sainte Foy la Chapelle en brengt ons via veldweggetjes, klimpaadjes en afdalinkjes naar een kleine kapel vanwaar je een prachtig uitzicht over de valei van de la Sioule hebt. image De wandeling heet facile te zijn, maar daar kunnen de meningen wat mij betreft over verschillen. Ik had in ieder geval het zweet blank voor de kop staan, maar ja, de temperatuur speelt ook mee. De wandeling is ruim 7 kilometer en we doen er twee uur over. Teruggekomen op de camping eten we even wat en gaan we naar Vichy. Vichy ligt zo'n 20 kilometer van Gannat en is een leuk winkelstadje. Marianne had het dus al snel goed naar haar zin. Op een terrasje nemen we een versnapering en ik laat me verleiden een nieuw shirt te kopen. Tegen 17.00 uur rijden we terug richting de camping, doen in Gannat nog wat boodschappen en steken eenmaal teruggekomen de BBQ aan. 's Avonds spelen we rummykub en een spelletje kaart. Dit is onze laatste avond samen met Peter en Marianne. Morgen trekken we weer een stukje door en zullen onze wegen scheiden. Het is tot laat warm en als we naar binnen gaan, gaan we ook direct naar bed.

Woensdag 18 juli 2012. Het is de hele nacht warm gebleven. Dat heeft effect op de nachtrust. Tegen negenen kom ik de caravan uit. De bakker is er ook al en ik zet de tuinset maar weer bij de rivier. Marianne en Peter komen er ook uit en we bereiden ons op zijn elf en dertigst op de reis voor. Om kwart voor twaalf zijn we zo ver. We zwaaien de kinderen uit die richting Macon vertekken. Wij rijden zelf een stuk richting het oosten. De focus ligt op een kleine boeren camping 90 km oostelijker in de Auvergne, iets ten zuiden van Thiers. Via sluip door kruip door weggetjes. Smal met zo hier en daar een steigingspercentage van 13% rijden we naar 650 meter hoogte ergens tussen Vollore-Ville en Vollore-Montagne. We komen daar kort na 13.00 uur aan. De campingbaas is er niet dus we zoeken een plekje uit aan de rand van de camping met uitzicht op het lager gelegen dorp en ietsje verder weg op de Puy de Dome. Het is een prachtig panorama. Gelukkig hebben we voldoende middelen bij ons om de caravan een beetje recht te zetten. Het is vanmiddag bloedheet. Dik boven de dertig graden. De koelkast heeft moeite het bier koud te houden. Gelukkig kunnen we onder een boom rustig zitten en als de zon is doorgedraaid gaan we in de schaduw van de caravan een tomatensalade eten. Het is te warm om te koken. Inmiddels is het half tien en de zon is onder Het is nog steeds zwoel. Greet leest voor de caravan een boek, ik  schrijf dit stukje. image Het is lekker rustig hier. Omdat we wat hoger zitten zal het straks nog wel afkoelen waardoor we de nacht hopelijk wat beter doorslapen. Welterusten.

Donderdag 19 juli 2012. Vanacht heerlijk geslapen. Ik haal het bestelde brood op bij de bar naast de camping waarna we in het zonnetje lekker ontbijten. In de loop van de ochtend vetrekken we naar Thiers. Thiers is een middeleeuws stadje dat aan de nieuwe snelweg ligt tussen Clermont Ferrand en Lyon. Op het moment dat we aankwamen was er een kleding en groentenmarkt gaande. Je hoeft je in Thiers niet af te vragen waar de economie hier op draait.  Iedere winkel verkoopt couteaux (messen). Ik zal Thiers in iedere geval in mijn geheugen bewaren met de hashtag #messenstad. En een prijzen dat ze vragen! Voor een zakmes betaal je zo rond de €100,--. Tussen de middag verdwijnen we een restaurant in. Het is vandaag weer erg warm en in de zon op een terrasje eten is wat veel gevraagd. Voor €13,-- wordt ons een formule du jour geserveerd. Het beging met een assiette de charcutterie d'Auvergne, daarna Cotes d'agneau au grill, dan fromage en we sluiten af met tarte aux pommes met koffie.image Anderhalf uur later pakken we de boel weer op en wandelen we verder. Tegen het einde van de middag doen we nog even wat boodschappen en gaan we terug naar de camping. Rustige dag vandaag. Omdat we tussen de middag een goed maal hebben genuttigd, beperken we ons tegen 20.00 uur tot wat brood met droge worst en kaas. En dat naturlijk vegezeld van een wijntje. Na het eten wandelen we een stukje het bos naast de camping in en doen we nog een spelletje Yathzee.  Inmiddels is de lucht dicht dichtgetrokken. Het zal wel droogblijven. Volgens het weebericht is dit wel een voorbode van morgen. Er wordt een bewolkte dag met nauwelijks zon voorspeld. Een klein beetje verkoeling is niet vekeerd. We gaan slapen.

Vrijdag 20 juni 2012. Als we wakker worden schijnt de zon nog even. We eten buiten ons ontbijt en gaan daarna met de auto in de richting van Vollore-Montagne. Eigenlijk willen we gaan wandelen, maar  Greet stelt voor dan te proberen eerst met de auto zo hoog mogelijk te komen. Via via rijden we richting de Col Pertuis en daar zien we een bordje staan die duidt op een wandelroute die 2,5 km verderop begint. We rijden de weg in. Na een aantal kilometers houdt het verharde wegdek op en gaat het over in een goed berijdbaar zandpad. Even verder komen er kuilen in het wegdek, plassen water en worden de paadjes steeds smaller. Het doet me denken aan de tijd dat we met een dienstauto het bos ingingen en altijd maar met een schietgebedje door een plas heen reden in de hoop niet vast komen te zitten. Gelukkig heb ik Internet op mijn smartphone, dus dan kunnen we tenminste nog even kijken waar we zijn en hoever we nog door de bushbush moeten. Maar ja, helaas. Ons bospad staat niet op google maps #fail. We kunnen twee dingen doen. Keren, maar dat is lastig, of gewoon doorrijden. Onze Volvo S80 snorde gewoon door en gedroeg zich als ware zij een XC90. Knap hoor voor de oude dame. Op enig moment komen we een bordje P tegen. We begrijpen gezien de wegsituatie niet goed wat dat betekent, maar het bord was vierkant en blauw en de letter was wit. Dit suggereert dat je hier dus met een auto zou moeten kunnen komen. En de S80 beweest het, maar dat parkeerbord? Typisch frans. Nog een paar kilometer verder staat een huis, een eindje verder begint de verharde weg weer. We stappen nog even uit en geven de Volvo een schouderklopje. Met een iets geruster gevoel rijden we terug richting de camping. Het begint te spetteren. Eenmaal terug kookt Greet heerlijke Bobotie en zit ik buiten, onder het luifeltje dapper te wezen in de regen en de kou. Want het was inmiddels behoorlijk afgekoeld. Gelukkig kwam een koe mij aan de andere kant van het hek gezelschap houden zodat ik me niet alleen hoefde te voelen. Als het eten op tafel komt is de regen gestopt. De lucht breekt en we eten buiten. We spelen nog een spelletje en gaan om tienen naar bed. Zelfs het tourjournaal hebben we niet gezien.

Zaterdag 21 juli 2012. Als we wakker worden is het kwart voor tien. Wow.... De vakantie lijkt te zijn begonnen. We hadden het idee opgevat om naar de markt te gaan. Ik vraag Jean waar ik vandaag een markt kan vinden. Het wordt dus Noirétable, zo'n 16 km verderop. De markt is er tot 12.00 uur, dus dat wordt nog opschieten. Noirétable heeft een leuke markt in drie straatjes. We gaan de markt over, kopen een lekker bruin brood en drinken een koffie op een terras. Ook vandaag is het niet zo warm. Een graad of twintig en toch aardig bewolkt. Vanaf morgen wordt het beter, maar hier moeten we het voorlopig toch even mee doen. Na de koffie stappen we weer in de auto en stoppen we even later bij een plan d'eau, een kilometer of twee verder. We klappen onze stoeltjes uit en eten het gekochte brood bijna op. Waar we zitten groeien veel wilde planten. Ik haal mijn determinatieboekje uit de auto en we besteden een half uurtje aan het benoemen van de wilde planten die er groeien. We wandelen om het meer en gaan weer een stukje rijden. Onderweg komen we een bordje ND de L'Hermitage tegen. Toch maar even kijken. Blijkt een klooster te zijn met een uitzichtpunt dat uitzicht biedt op een prachtig panaroma van de omgeving. We wandelen hierna nog een paar kilometer naar het Cimetiaire van het klooster, praatten daar even met een paar hoog bejaarde mensen over wie we waren en wat we hier deden. En daarna terug naar de camping. Aangekomen hadden we net tijd om heel even een kop koffie en thee te maken, want om 17.00 uur wacht onze sociale verplichting, sangria drinken op de hof. We zijn daar eigenlijk niet meer weggekomen, want aansluitend zijn we met 7 m/v aan een tafel angeschoven en hebben daar heerlijk met elkaar gegeten en gedronken. Ik at mosselen, gekookt in een goede groentenbouillon, afgemaakt in ee saus van fourme d' ambert. Heerlijk! Leuk zomaar wild vreemde mensen van allerlei pluimage ontmoeten en daar een gezellige avond mee hebben. Inmiddels is het bijna twaalf uur. We zijn terug in de caravan, het tourjournaal is net afgelopen en ik ga dit stukje online zetten. Het was een leuke en inspirerende dag. Welterusten zometeen.

Zondag 22 juli 2012. Zondag is een rustdag. Meestal hou ik me daar niet zo aan, maar de wereld is nu anders. We ontbijten op ons gemak, drinken een eindje verderop op de camping gezellig een kopje koffie met leuke mensen, bekijken tegelijkertijd hun buscamper even. Het is altijd goed om ervaringen van anderen te horen en tips en tricks voor onze droom mee te krijgen. Het is dan al snel middag en gebruiken we voor de caravan in de zon onze lunch. Na de middag wandelen we een stuk door het bos naast de camping, als we terugkomen sudderen we wat door met een worstje en een wijntje. We eten een maal en 's avonds  krijgen we nog even bezoek die een wijntje komt drinken. Voor we het weten is de dag voorbij en de maandag al begonnen. Wat een verschrikkelijk leven. Welterusten.

Maandag 23 juli 2012. Blauwe lucht. We starten langzaam op. Vandaag is er geen brood, de bakker in het dorp is gesloten. Gisteren hadden we daarom een stokbrood in een theedoek gerold en donker en koel, voor zover mogelijk, bewaard. Wanneer je een goed brood hebt  is dit een dag later nog goed te eten. Met een supermarkt stokbrood is dat in de regel wat minder. Rond de middag vetrekken we naar het vijf kilometer verderop gelegen Lac d'Aubusson. Het is rustig bij het lac waar best veel mogelijkheden zijn. We nestelen op een stuk gazon, Greet leest een boek en ik, ik veveel me een beetje. Dit is toch iets waar ik te onrustig voor ben. Ik had natuurlijk een boek moeten meenemen, maar ja...... Niet aan gedacht. Kort na drie uur gaan we boodschappen doen in Courpierre. Als we terugkomen is het tijd geworden voor een wijntje, maar gezien de temperatuur wordt dat vandaag verruild voor een koud biertje. Vanavond gaan we makkelijk eten. Het wordt een salade met ei, lardons, olijven en een mosterddressing met daarbij een paté. Het volgend gerecht wordt een mengsel van paddestoelen in creme fraiche, verpakt in bladerdeeg en dan een half uurtje in de oven. We sluiten af met een kaasplankje. Inmiddels is het kwart over negen geworden, doen we de afwas, spelen nog een spelletje en dan wordt het tijd om naar binnen te gaan. Slapen.

Dinsdag 24 juli 2012. Vandaag wordt het warm. Ondanks dat moeten we het nodige aan beweging gaan doen. Onze oude spieren moeten we soepel houden. Tegen een uur of 11 haal ik de fietsen van de caravan en bereiden we ons voor op een fietstocht naar het Lac d'Aubusson. We fietsen van 650m hoogte naar het lac dat op zo'n 450m hoogte ligt. De heenweg is overwegend dalen met zo hier en daar een klimmetje. Bij het lac pauzeren we even waarna we weer terugfietsen. Dit stuk is is best een hele klim. Greet haar electromotor biedt behoorlijke ondersteuning. Ik moet het zelf doen en dat is best wel afzien. Vooral het laatste stuk 13% stijgen valt me zwaar. Ik moet even van de fiets. Even de hartslag op aanvaardbaar niveau laten komen. Uiteindelijk kom ik knap verzuurd boven, stort ter aarde en blijf even 5 minuten liggen. We hebben ruim 18km achter de rug. Na de lunch zoeken we de boom op en gaan daar heerlijk onder zitten. Als het tegen 5 uur 's middags iets begint af te koelen besluiten we nog even terug te gaan naar het Lac en daar een wandeling van zo'n 3km omheen te maken. Als we terugkomen is er een worstje, een wijntje en gaan we met het eten beginnen. Dat wij in dit bergachtig gebied waren wezen fietsen is op de camping niet onopgemerkt gebleven. Andere campinggasten, Jan en Julia wilden toch wel even weten wat voor een fiets dat is waar je zo 13% mee naar boven fietst. Dit ging niet over mijn racefiets, maar vooral over Greet haar Sparta. Nadat er even wat proefritjes waren gemaakt is bij hun volgens mij de beslissing al gevallen. Volgend jaar Sparta's achterop hun camper in plaats van gewone fietsen die er niet afkomen omdat het fietsen te zwaar is. Na de proefrit drinken we nog gezellig met elkaar een wijntje en tegen half twaalf keert de rust weer. Het is buiten nog steeds zwoel. Greet is naar bed, ik zit voor de caravan met uitzicht op de twinkelende lichtjes die Clermont-Ferrand, Courpiere en Vollore-Ville markeren. Het is een prachtig uitzicht. Ik luister tegelijkertijd naar muziek van Pink Floyd. Een combinatie die een prachtige beleving geeft. Om 01.00 uur hou ik het ook voor gezien. Welterusten.

Woensdag 25 juli 2012. Vandaag is een dag als gisteren. Warm......... Greet heeft vannacht goed geslapen en nauwelijks pijn gehad. De beweging zal toch goed hebben gedaan. Thuis is er de sportschool waar ze aan voldoende training kan doen, maar die hebben we hier niet. Gezien het goede resultaat van de fietstocht gisteren besluiten we vanochtend nog maar een stuk te gaan fietsen. Dit keer is het doel Vollore-Montagne. Dit dorp ligt zo'n 8km bergop op een hoogte van ongeveer 950m. Dat betekent dus 300 meter steigen over een afstand van 8km. Het gaat alleen omhoog, er zit geen plat stuk tussen. Ik merk dat mijn spieren het ook beter gaan doen. Ik zit in de klim niet kapot maar begin mijn benen wel te voelen. In het dorpje drinken we een kopje koffie in de schaduw waarna we de terugweg hervatten. Omdat dit de zelfde weg is, is het hier alleen dalen. Eitje dus. Alleen het laatste stuk, een sprint bergop (die 13% weer) valt zwaar. Het gaat wel beter als gisteren. Op het warmst van de dag nemen we een heerlijk vefrissende douche en settelen ons onder de boom. Om 16.00 uur gaat het dichtsbijzijnde winkeltje open. Daar halen we een flesje rosé en een pak melk. Verder hebben we vandaag niets nodig want vanavond wordt er op de camping een barbeque georganiseerd. Daar doen we natuurlijk aan mee. Het wordt een gezellige avond, die met de buurtjes eindigt voor de caravan. Het rare is, iedere dag verschuift het vertrek een dag op. Het is nu 00.16 uur. Tijd om te gaan slapen. Morgen toch nog een dagje hier.

Donderdag 26 juli 2012. Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan. Op donderdagmorgen is er iedere week een markt in Ambert, ongeveer 33 km zuidelijker dan waar wij bivakkeren. We zijn jaren geleden al eens eeder in Ambert geweest en hebben daar toen het lokale kaasmuseum bezocht. In de Auvergne worden 3 bekende blauwschimmelkazen gemaakt. Ik denk dat de rochefort de meest bekende is, maar de blue d'Auverge en de Fourme d'Ambert zijn de andere twee van naam. De fourme is een iets zachtere schimmelkaas die herkenbaar is aan de platte ronde schijven waarin ze te koop worden aangeboden. Om half elf parkeren we onze auto in Ambert en wandelen we naar het historisch centrum waar de markt wordt gehouden. Het is een best grote markt vespreid over de verschillende straten van de binnenstad. Het lukt ons in de schaduw een plekje te vinden voor een espresso. Pffff wat is het warm. De thermometer geeft al 38 graden aan terwijl het nog niet eens het warmste moment van de dag is.  Later als we op een terras, nog net in de schaduw een lunch genieten, zet één of andere onverlaat zijn auto zo neer dat dat de zon alsnog volop op minn rug wordt weerspiegelt. Grrrr.... Na de lunch rijden we terug naar Courpierre. Daar doen we nog wat boodschappen, want je hoe hou je de spullen koel als je nog zo ver moet rijden. Het is inmiddels al 41 graden. Eenmaal op de camping doen we niets meer. We schuiven onder de boom. Bewegen niet meer, hooguit voor het halen van en vefrissend drankje. Koken wordt ook niks. Veel te warm dus een bak taboulé aangemaakt met wat tomaat en mozarella zijn een lekker fris alternatief. Gelukkig begint het na 21.00 uur enigszins af te koelen. Gewoon lekker blijven zitten dus. Rustig aan. En dat gaat goed totdat een mol of zo (en van mollen barst het hier) een gang begint te graven op de plek waarboven net een poot van mijn stoel staat. En dan ineens zak je weg en hang je scheef in je stoel met een lodderig gezicht. Maar goed, de stoel op een andere plek gezet en wachten tot de temperatuur in de caravan is gedaald naar aanvaardbaar niveau. We stellen wel telkens de aanvaardbaarheid enigszins bij en dat is maar goed ook anders waren we nooit het bed ingekomen.

Vrijdag 27 juli 2012. Vandaag blijkt qua weerbeeld een kopie van gisteren te gaan ontstaan. We zijn halverwege de vakantie en het is goed om nog maar eens het beddegoed te wassen. Met dit weer is het zo droog en de verwachting voor het weekend is dat er regen zal gaan vallen, dus misschien is dit wel het beste moment. Terwijl de was hangt te drogen gaan Greet en ik een eindje door het bos wandelen. Zo rond 11 uur is het in de schaduw van de bomen nog wel te doen. Na een wandeling van dik een uur haal ik de was af, veeg de caravan uit en maak de bedden weer op. Verder doen we vandaag niks. Rustig wachten tot het avond wordt. Ik snap nu ook waarom er gebieden zijn waar men siesta houdt. Ik slaap wat, spreek met de campingbaas af dat we vanavond mee eten, koken daar is het te warm voor en in zijn keuken is het koel. Opeens uit het niets begint het te waaien. Eerst stevig en steeds harder. Twee plekker verderop staat een caravan met een uitdraailuifel vast gemonteerd op het dak. Dat zo'n luifel vast zit betekent niet dat je hem niet hoeft te tuien. Kennelijk was de buurman dat vergeten want opeens had hij een luifel aan de achterkant van zijn caravan. Dat was niet de bedoeling. Later demonteren we met een paar mannen de luifel, want de boel was volledig afgebroken. Daar kon je niks meer mee. Gelukkig voor hen heeft de caravan zelf geen schade opgelopen. Na afloop van de klus hebben we de dank van de buurman aanvaard door een halve fles Glennfiddich van hem op te drinken. France Meteo had inmiddels code oranje afgegeven en uit voorzorg hebben wij ons luifeltje ook maar even van de caravan gehaald. Je weet maar nooit. Inmiddels is het bijna acht uur geworden en wordt het tijd om naar het terras te gaan voor ons avondmaal. Aanvankelijk zouden we alleen eten, maar de sfeer was naar zo'n hoogtepunt gegroeid dat we uiteindelijk gezellig met zijn zessen hebben zitten dineren. De wind was al wel gaan liggen, maar het gerommel in de lucht begint al wel. De regen blijft voorlopig nog even uit. Na het maal komen er nog een aantal campinggasten naar het terras. Het is al wel half elf. Eén van hen, een fransoos bracht zijn gitaar mee. Omdat de temperatuur daalde zijn we naar binnen gegaan waar de al zingend en drinkend met elkaar de vrijdag naar het einde hebben geholpen. Zo tegen half één gaan we naar de caravan. Het onweer begint. Een constante show van licht boven de vallei waar we op uitkijken is ons deel. Het blijft nog even droog, maar als het dan begint te regenen, dan gaat het er ook op. Ik heb het nog bijna twee uur zien worden en daarna val ik in slaap.

Zaterdag 28 juli 2012. Als we om 7 uur wakker worden regent het niet meer. We kijken door het caravanraam de vallei in en zien dat de damp daar opsteigt. We draaien ons nog eens om en vallen weer in slaap. Om half negen gaan we naar buiten met een kop koffie. Het zonnetje komt boven verwachting al door. Het is niet koud. Voor vandaag is een zeer slechte dag voorspelt, maar als het zo is als nu, dan tekenen we ervoor. We stappen tegen 10 uur in de auto en rijden naar Clermond-Ferrand. Als we daar aankomen sjouwen we wat door de stad, drinken een kopje koffie, bekijken wat winkels, kopen een nieuwe internetbundel voor volgende week (kan dus ook gewoon bij de Tabac worden gekocht) en genieten tussen de middag op een terras met uitzicht op de Kathedraal aan de ene kant en de Puy de Dome aan de andere kant van een heerlijke warme maaltijd. Wij vonden dit wel slim want dan hoeven we vanavond niet te koken. Na afloop zitten we lekker op een bankje te wachten totdat de kathedraal om 14.00 uur open gaat. Mooie kerk. Voor de prijs van 1,50 besluit ik de 250 traptreden hog toren op de gaan om een goed uitzicht over de stad te hebben.image Beste klim hoor, het viel me zwaar tegen. Greet bleef beneden in de kerkbank zitten wsachten. Na van het uitzicht te hebben genoten heb ik me weer met haar verenigd en zijn we na een verdere rondwandeling door Clermont teruggereden richting camping. In Courpierre aangekomen lijkt het erop alsof het flink heeft geregent. We doen wat boodschappen en tegen 17.00 uur zijn we weer op de camping. Precies op tijd om aan te schuiven op het terras om met andere campinggasten een glaasje te drinken. Het is een mengelmoes van nederlands en frans dat er wordt gesproken en le patron geeft het programma voor volgende week. Het is hier gebruikelijk dat campinggasten en inwoners van Vollore een beetje met elkaar integreren. Ook de wethouden van de gemeente was aanwezig om ons welkom te heten. Leuk. Tegen 20.00 uur hebben we het eten op. Greet heeft het koud enis de caravan in gegaan. Ik zit nog buiten, het begint te waaien en te rommelen. Ook de spetters beginnen voelbaar te worden. Het wordt nu dus sneltypen om dit verhaal voor vandaag af te ronden.  Ik denk niet dat er nog veel gebeurt wat ik moet vertellen. Tot morgen. image

Zondag 29 juli 2012. Afgelopen week hadden we langs de kant van de weg borden zien staan waarop aangegeven werd dat er in het dorpje Sauviat een fête patronal met vide grenier zou zijn. Na het ontbijt en de koffie rijden we naar het dorpje zo'n 15 km verderop. Het dorp was gedeeltelijk afgesloten, dus we parkeerden de auto buiten het dorp en wandelden naar het terrain de fête. Er waren een paar trail rijdens bezig met hun motorfiets over een personenauto te rijden. Vederop was een kleine vide grenier. Een vide grenier zou bij ons kofferbakverkoop heten. Mensen verkopen daar spulen die van hun grenier (zolder of vliering) af kwamen. Het was op zich niets bijzonders.image Er was ook niets van onze gading bij. We wandelden nog een rondje om de kerk en begaven ons naar de feestzaal of wat daarvoor moest doorgaan. Dit typisch lokale feest stond rond het middaguur vooral in het tegen van wijn, pistache, whisky en andere dranken en voor vet eten. Wij bestelden ook maar wat te eten, veel keuze was er niet dus we gaan voor een frietje gebakken door pensionada's die veel te veel friet tegelijkertijd aan het bakken waren waardoor het frituurvet overal heen spatte en zo snel afkoelde dat de friet uiteindelijk behoorlijk vet was. Maar een klodder mosterd erop repareert veel van de smaak :-). Nadat we ons hapje naar binnen haddn gewerkt rijden we nog naar Courpierre. Bij de rivier La Dore was een petanque wedstrijd gaande. Kennelijk een wedstrijd alleen voor mannen, de vrouwen hielden elkaar zitten op stoeltjes gezelschap. Wij maken nog een wandeling door het stadje. Best leuk en heel rustig op zondag. Teruggekomen op de camping wordt het tijd voor een wijntje met buren. Er heeft zich een gezellig groepje gevormd en dat is best leuk. De avond eindigt uiteindelijk met 'London Late Night'.

Maandag 30 juli 2012. Overdag doen we niet veel. We gaan even naar Thiers waar we wat boodschappen inslaan. Voor de rest rusten we uit in de zon. We genieten van de rust op de camping.  Dat de camping bevalt blijkt al wel uit het feit dat we hier bijna 2 weken staan. Dat is in franse termen gesproken 'extraordinaire'. Je zult het misschien niet geloven maar we doen dit anders nooit. Rond vijf uur maken we ons klaar voor een wandeling van zo'n 5 km die ons naar het Croix de Signore. image Een wandeling van 2,5 km heen en hetzelfde terug waarbij we ongeveer 450 meter stijgen. We gaan met een groep van de camping, Greet bijkt de berg vanaf de camping. Op 1074 meter hoogte treffen het croix en een prachtig uitzicht. Na een korte rustpauze gaan weer terug om voor het douchen het nodige verloren vocht weer op pijl te brengen. Daarna eten we een lichte maaltijd en als het afkoelt gaan we in de caravan naar Londen kijken.

Dinsdag 31 juli 2012. Het is vandaag een warme dag. We treffen het enorm in de Auvergne en omdat we op een berg zitten is het met een zuchtje wind onder de boom prima te houden. We doen de hele dag niets, we komen zelfs niet van de camping af. Tegen 19.00 uur pakken we onze spullen mee en gaan naar het terras. Vanavond is er een gezellige avond met eten en drinken waaraan de campinggasten en de bewoners van het hameau Montbartoux deelnemen. Iedereen neemt zijn eigen bestek, bord en glas mee en voor € 15,-- pp heb je dan een voedzame en gezellige avond die begint met een aperatief gevolgd door gamba's en daarna cote de boeuff. Er is ruim voldoende en de wijnkaraffen worden constant gevuld. Na afloop is er een kaasplank en lekkere appeltaart als dessert. Het leuke van zo'n kleine camping is dat iedereen met iedereen contact heeft. Het is een goede mix van franse en nederlandse gasten die gezellig met elkaar omgaan. Als het eten op is komen er een trekharmonica en een gitaar aan te pas en wordt de avond vervolmaakt met zang en drank. Tegen 01.00 s' nachts is het mooi geweest. Naar bed en morgen gezond weer op.

Woensdag 1 augustus 2012. We gaan vandaag de camping verlaten. Het feit dat we hier 14 dagen hebben gestaan mag door de campingeigenaar als groot compliment worden gezien. Het is zelden dat je zo'n sfeer treft en een gemoedelijkheid waarmee met elkaar wordt omgegaan. Toch willen we nog wat meer doen deze zomer. We zijn van plan vandaag naar Blaceret te rijden om daar twee nachtjes te blijven en te kijken hoe het met onze vrienden Patrick en Marie-Paule gaat. Vlot wegkomen lukt niet echt. We drinken nog een kopje koffie bij 'onze' Jan en tegen half één rijden we de camping af naar het oosten. Het is al bloedheet. De thermometer geeft 36 graden aan. Ondanks dat het maar een rit van 135 km is, gaat de reis moeizaam. We kunnen ongeveer 20 km snelweg rijden, maar de rest is kruip door sluip door met af en toe behoorlijke hellingpercentages. De Volvo moet eraan. Tegen drie uur rijden we bij Patrick en Marie-Paule het erf op en zet ik onze caravan op zijn vaste plek in de tuin. De camping is ook vol. Het is buiten niet te harden, dus we drinken in de kelder onder het huis een glaasje en koelen daar af. Als het wat begint te waaien wordt het iets beter houdbaar en gaan we onder de boom zitten. Marie-Paule schuift gezellig aan. Patrick loopt te stressen. Het gaat niet zo goed met hem, hij heeft wat moeite een rustpunt te vinden. Dan begint het te onweren. Op zich niet zo raar na zo'n dag. Eerst begint het rustig, daarna wordt het steeds heftiger. Er komen ook nog hagelstenen bij en dan hebben we alles compleet. De bui duurt ongeveer een uurtje en dan breekt de lucht. Het is gelukkig afgekoeld. We zitten weer buiten. Vanavond gaan we vroeg naar bed. De afgelopen dagen waren leuk, maar vooral ook zwaar. Morgen zien we verder.

Donderdag 2 augustus 2012. Gisteren was ik een beetje bevangen van de warmte. Moe en lusteloos. Vanmorgen pakken we de fiets en fietsen we van Blaceret naar de LeClerc in St Georges de Reneins. We hebben die weg vele malen gereden, en dachten dat dit een vlakke weg was. Op de fiets voelt dat dan toch anders. Wat wel leuk is dat je op de fiets ook andere details van het landschap en de omgeving ziet. Nadat we de boodschappen in de fietstassen hebben zitten fietsen we terug. Het is ongeveer 11.00 uur en als we langs de bar tegenover het station fietsen, zitten daar al fransen gezellig met elkaar aan een wijntje. Men zegt als ik honger heb, dan eet ik en als ik dorst heb neem ik wijn. Even een andere cultuur. Wel leuk tijdens de vakantie, maar of dat nu in het dagelijks leven ook moet? De rest van de dag brengen we vooral onder de boom door. Ik ga rond de middag nog even tukken. Greet, Marie Paule en Cecile, genieten ondertussen van een heerlijke lunch. Toen ik wakker werd kreeg ik te horen: "je lag zo lekker te slapen dat we je maar hebben laten liggen. Je zal het wel nodig hebben". Lief hè! Tegen half acht schuiven we aan bij het table d'hôte. Er zijn vanavond gasten uit het chambre d'hôte die een maaltijd hadden besproken, dus we zitten met elf m/v aan tafel. Het zijn allemaal nederlanders. Als tegen kwart over tien het eten klaar is helpen we nog even opruimen, Patrick en Marie Paule gaan naar bed en ik klets nog even met Cecile bij want daarvoor was nog geen mogelijkheid geweest. Hierna gaan we naar onze caravan in de tuin. Morgenvroeg moeten we komen ontbijten voordat we een stukje noordelijker gaan.

Vrijdag 3 augustus 2012. We staan bijtijds op en schuiven om half negen aan het ontbijt. De mensen uit het chambre d'hôte zijn er al. Nadat het ontbijt op was en de gasten waren vertokken, hebben we nog even doorgepraat en om klokslag 10.00u druk ik op de claxon als afscheid voor nu. We rijden via D en N wegen in de richting van Besancon in de Jura. Dit is een afstand van een goede 200 km en dan zien we daar wel een plekje in de buurt te vinden. Onderweg zijn we rond een uur of twaalf in Louhans en zien we aan de rivier een camperplek. Omdat we vast wat willen oefenen zetten we daar onze auto met caravan neer en lunchen daar. Na de lunch rijden we door, doen een Lidl aan voor de boodschappen en eindigen uiteindelijk  een boerencampingaan de rivier de Loue in Rennes sur Loue. Het is hier mooi aan de rivier. Wat zouden onze kinderen het hier ook naar hun zin hebben gehad. We zien Aryan en Peter al in de rivier staan om de forellen van zeker 40 cm te bemachtigen voor de barbeque. Maar ja, ik denk niet dat er vanavond een forel op de barbeque komt. We blijven de rest van de dag rustig in de buurt. Wandelen wat in de directe omgeving en straks om een uur of acht gaan we een salade eten, met heerlijk vers bruin brood en een karbonade. Dat moet goed genoeg zijn. Morgen is het zaterdag. We willen dan naar Arbois, de stad van Louis Pasteur en de hoofdstad van de Jura wijnen. Welterusten straks.

Zaterdag 4 augustus 2012. Als ik om kwart over acht wakker ben ligt er al een pain complet op het tafeltje onder onze luifel. Ondanks dat de zon al schijnt ligt onze plek volledig in de schaduw. Later op de dag komt er ook wel zon hebben we gisteren gezien, maar het ochtendzonnetje was lekker geweest. Toch is het niet koud en als het middag is zullen we blij zijn met de schaduw. We eten ons ontbijt voor de caravan en gaan om kwart over 10 richting Arbois, zo'n 15 km zuidelijker. We herinneren ons dat wij misschien 20 jaar geleden ook al eens op de camping van Arbois hebben gestaan. Als we de bordjes camping zien staan besluiten we toch eens te kijken hoe het er nu uitziet. Mijn herinneringen t.a.v. Loactie en sportveld kloppen. De oude accuill heeft plaatsgemaakt voor een modern nieuw gebouw. Het oude staat er nog wel. Naast het terrein ligt het zwembad van Arbois. Het ziet er netjes uit, maar het heeft nu wel de uitstraling van een commerciële camping. Prijs voor 2 personen €20,-- inclusief stroom. Niet goedkoop, maar ook niet extreem duur. We rijden terug naar het centum omdat we het Louis Pasteur huis willen bezoeken. Louis heeft in de woning die hij van zijn vader erfde toen deze overleed veel onderzoek gedaan. Hij ontwikkelde het pasteuriseren, maar ook vaccins tegen hondsdolheid en de pest. Als we voor de deur staan blijken alleen rondleidingen met gids mogelijk en de eerstvolgende start om 11.45 uur. We besluiten om dus eerst een stuk van het parcours pedestre te lopen naar het oude kerkhof. Het is een mooie wandeling met punten die een prachtige kijk geven op Arbois. Het is echt een leuk stadje. Aangekomen bij het kerkhof vinden we het graf van de familie Pasteur. Louis ligt hier niet. Die heeft een stukje grond bij Parijs. Zouden die ouders van Louis Pasteur ooit geweten hebben dat er mensen uit nederland bij hun graf staan en nadenken over hoe het in hun tijd zou zijn geweest? Als we in het gemijmer de tijd bijna zijn vergeten moeten we in tempo terug naar het maison Louis Pasteur om op tijd te zijn voor de rondleiding. Het laatste stuk loop ik vast stevig door om kaartjes te kopen en de boel op te houden tot Greet er is. Het gaat perfect we sluiten zo aan en hebben geen wachttijd. Het is leuk om te zien en te horen hoe deze beroemde man heeft geleefd en gewerkt. Zeer de moeite waard als je daarin geinteresseerd bent. Al we de rondleiding hebben afgesloten met een kort rustmoment in de tuin stappen we weer in de auto en rijden we naar vlakbij de kerk St Just. We wandelen naar het centrale punt dat als een soort van parasol versierd is met lijnen waaraan kunstmatige druivetrossen zijn gehangen en zetelen ons op een terras. Greet besteld een Boeuff Bourguinonne en ik neem een lokale schotel met gerookte worst, salade en aardappel. Dit alles aangevuld met een pichet rosé. Het eten kan ermee door, niet geweldig, maar ja. Niet iedereen die frans kookt is een chef. Na de maaltijd wandelen we door de veschillende straatjes van Arbois. Leuk, gave bruggetjes, mooie stroompjes en watervalletjes. Best genieten. Als we terug lopen naar de auto bekijken we St Just nog even van binnen en gaan via de SuperU terug naar de camping. Het is warm. De thermometer geeft 30 graden aan. Greet pakt haar boek, ik trek mijn waterschoenen aan en ga een stuk door de Loue banjeren. Mooi helder water, niet te koud. Heerlijk verfrissend dus. Als ik er genoeg van heb schuif ik mijn stoel aan bij Greet aan de waterrand en drinken we even wat. We gaan straks nog een eindje fietsen en dan zal de activiteit voor vandaag wel op zijn. Morgen weer een stuk noordelijker.

Zondag 5 augustus 2012. Als we opstaan is het al half negen. Vandaag beginnen we aan de laatste week van onze vakantie. Het is de bedoeling om aanstaande donderdag in Apeldoorn terug te zijn. Het weekend wordt Emma's en Ryan's verjaardag gevierd, dus dan hebben we de vrijdag nog om op te ruimen, de was te doen en de caravan schoon te maken. Er zitten al bijna vijf weken vakantie op. De tijd is omgevlogen en we moeten dus min of meer planmatig te werk gaan willen we niet in één keer te veel kilometers moeten rijden. Ik haal bij de receptie een pain complet en ontbijten op ons gemak. Na het ontbijt doen we dus afwas, legen het chemisch toilet en haken de caravan achter de auto. Tegen elven rijden we weg. Ons doel is vandaag een kleine camping bij Chatel sur Moselle. Dit is zo'n 230 km rijden over D en N wegen. De reis verloopt voorspoedig en als we om twee uur 's middags de camping oprijden is het al weer 26 graden en schijnt het zonnetje. Ik meld me nadat de boel staat aan bij de boerin en betaal meteen voor twee dagen. Voor vandaag was veel regen voorspelt, maar die bleef overdag gelukkig uit. We zitten tot een uur of tien buiten te genieten van het uitzicht. We zijn hier al vaker geweest voor een paar dagen en je komt er altijd tot rust. Dinsdag proberen we door te tekken naar zuid Limburg om daar nog twee dagen te blijven en dan hoeven we donderdag nog maar een klein stukje. Om half tien begon het te spetteren. Onder de luifel was het nog best lekker, maar dan koelt het toch af. We gaan naar binnen.

Maandag 6 augustus 2012. Om half negen komt de lokale bakker al toeterend het erf van de boerderij op rijden. Ik haal een baquette en een croissant voor Greet. Als ik terug kom bij de caravan heeft Greet de tafel en de stoelen al klaar staan. We kunnen aan het ontbijt. Het is vandaag niet zulk mooi weer. Het heeft vannacht behoorlijk geregend maar inmiddels is het weer droog. De lucht is wel zwaar bewolkt waardoor je niet direct het gevoel van vakantieweer hebt. We rijden na het ontbijt naar Charmes om inkopen te doen. Vlak voordat we Frankrijk verlaten moet er nog wel het één en ander worden ingeslagen. Droge worsten, kaasjes, brioche en wijn. Terug van Charmes rijden we via Chatel. We parkeren onze auto bij het Forteresse. Een man die op ons komt toegelopen verteld ons dat we om 14.30 uur met een rondleiding mee kunnen. Omdat het net 12.00 uur is, besluiten we eerst naar de camping, 4 km vederop, te gaan om te lunchen. Om kwart over twee rijden we terug naar het Forteresse en maken we de rondgang mee. Ondanks dat we de gids, volgens ons wereldkampioen snelpraten, nauwelijks konden volgen werden we blij verrast met wat er over was. Op het eerste gezicht lijken het aan de buitenkant wat opgravingen, maar ondergronds was er nog heel veel meer te zien. En dat was maar goed ook, want plotseling kwam er toch een hoeveelheid water uit de hemel vallen! Alsof het zo moest zijn, toen wij ons hoofd weer naar buiten staken was de bui over en brak de lucht. Terug op de camping drinken we lekker in het zonnetje koffie en thee. Vanavond gaan we eten bij de Vieux Moulin. We zijn hier eerder geweest. Het is een oude vervallen watermolen met bar en restaurant. Er is geen menukaart, dus je eet wat de pot schaft en dat alles voor €10,-- per persoon. We laten ons verrassen. Het voorgerecht is vandaag een soep. Waarvan die is gemaakt is niet goed definieerbaar, maar het lijkt op een combi van pompoen en courgettes. Heel smaakvol. Als hoofdgerecht eten we draadjesvlees. Zeg maar rustig veel draadjes vlees met erwtjes, wortel en aardappel. Vervolgens een kaasplateau en daarna taart. De maaltijd wordt afgesloten met koffie. Het leuke is dat je het gevoel in een soort huiskamer restaurant te eten. Erg leuk. Als we terugkomen is het te koud om nog lang buiten te zitten. We kijken nog wat tv en gaan daarna naar bed. Morgen is een reisdag. Terug naar Nederland.

Dinsdag 7 augustus 2012. Vannacht hebben we allebei onrustig geslapen. Bij mij kwam dat vooral omdat de vakantie ten einde loopt en het werk zich weer begint aan te dienen. Ik droom van dingen waarvan ik bang ben dat ik die ik vergeten ben. Ik droom van mijn collega's. Ik droom van wat er allemaal gaat gebeuren. Het rare is dat ik ieder jaar weer een week nodig heb om te moeten wennen aan het idee weer aan het werk te moeten. De vakantie bevalt me echter goed, maar eigenlijk is het goed zo. Als ik de pensionada's om me heen zie, dat is toch niks voor mij. Mij een te leeg leven. Om half negen haal ik een pain en croissants bij de inmiddels gearriveerde bakker. We draaien de pootjes in en rijden om klokslag 9.00 uur van de camping weg. De reis verloopt voorspoedig. Er is weinig verkeer op de weg en het lukt me een gemiddelde snelheid van 100 km per uur te realiseren. We stoppen in Luxemburg een keer om de tank met diesel af te vullen en 20 km onder Luik om even te eten en in de kleine campinggids te zoeken naar een camping voor de laatste twee dagen. Ik bel naar een boerencamping in Posterholt, dicht bij Roermond of ze een plekje hebben. Om half drie staat de caravan op zijn plek en drinken we een kop thee. Omdat we het niet kunnen laten gaan we nog even de omgeving verkennen. We gaan naar bezoekerscentum de Meinweg en maken een rondje in de omgeving, deels door duitsland. Na zo'n reisdag hebben we niet echt zin om te koken dus besluiten we vanavond maar ergens te gaan eten. Terug op de camping drinken we een glaasje en maken we de droge worst van gisteren op. Rond 19.00 uur rijden we naar Heinsberg, een duits stadje een kilometer of 5 van de grens. We parkeren onze auto in de binnenstad en gaan op zoek naar een restaurantje. We landen in 'Das kleine steakhouse' waar we een heerlijke maaltijd genieten. Man oh man, wat krijg je in duitsland toch altijd een hoop vlees. Na het eten lopen we nog wat door het stadje en gaan daarna terug naar de camping. We willen proberen nog even een stuk van de olympische spelen te zien. Nederland heeft mooie resultaten gehaald. Daarna naar bed en morgen zien we wel wat we gaan doen. We willen in ieder geval naar Roermond en naar de Vrijbuiter. Donderdag draaien we de pootjes van de caravan voor het laatst in en rijden we de laatste 160 km naar huis. Het is mooi geweest. Het vakantiedagboek wordt gesloten.

 

 

(C) 2007 - Webdesign by VanderCraats.NET